Arman qala

Saryarqanyń kerimsal dalasynda, Áıgili Qaraótkeldiń saǵasynda. Ertegideı bir qala boı kóterdi, Móp-móldir kók Esildiń jaǵasynda,   Nanbaısyń ba, óziń bil, nanasyń ba, On úsh jyl bopty qaıtalap sanasań da. Bir kórýge talaılar asyǵýly, Kórkine kórgen sátte qanasyń da.   «Báıteregim» aspanmen talasady, Aı men Kúndeı kórkine jarasady. Qurysh qoldy kil qaısar azamattar, Astanany turǵyzǵan qarashy, áni!   Ǵaryshqa moınyn sozǵan – ǵımarattar. Gúlzarlar men fontandar, saıabaqtar, Aınalań ertegi me, ańyz ba álde... Keremetke qara da, syryn uq, bar.   Aq Ordam tur kókoraı beles-belde, «Qazaǵym, alǵa umtyl!», qulash serme, Degendeı, kelbetinen kúsh alamyn, «Shabyttanyp, eńbek et, bıikke órle!».   «Nur Astana» meshiti, Kongress-holl, «Transport-Taýer» bar – sáýleti zor. «Han shatyry», «Abý-Dabı...» - kesheni... Arý qala mınýt saıyn ósedi.   Uly Abaı, Kenesary monýmenti, Jalyndaǵan ár jastyń júrek oty. Aıbary nur elimniń Tólebıler, «О́tkenińdi umytpa, oılar túı» der.   Osylaı tebirenip, tolǵanamyn, Toıyna jyrymdy arnap Aqordanyń. Astana – appaq shahar, aıaýly arman, Sulýlyq qudiretińmen kóz arbadyń.   Astana – ult tarıhy óshpeıtuǵyn, Serpin bergen Elbasy tappaı tynym. Astana – Qazaqstan jańarýy, Jasampazdyq qýaty – aıbyn shyńym! Gúlnar NAÝYRShA. Aqtaý.