Aq ishik jamylǵan Alataýdyń bókterindegi demalys úıine qys ortasynda joldama alyp kelgen bir top aýyl sharýashylyǵy salasynyń qyzmetkerleri kógildir munarǵa oranǵan qala jaqqa qarap, ózara áńgime-dúken quryp tur.
– Almaty degenińiz jalpy, qazaqtyń zııaly, bilimdi, daryndy azamattary qonys tepken qutty meken ǵoı. El ardaqtaıtyn aqyn da, jazýshy da, ǵalym da, ánshi de, qudaı-aý, bári-bári osynda.
– Iá-á, durys aıtasyz. Bizdiń Jýalydan shyqqan ataqty jazýshy, memleket qaıratkeri Sherhan Murtazanyń úıi jańylyspasam ana-a-aý Oqýshylar saraıynyń mańynda.
– Ol kisi tek jýalylyqtarǵa ǵana emes, búkil qazaqqa ortaq azamat qoı!
– Árıne, árıne!.. Biraq onyń týǵan jeri Jýaly ekenin eshkim de joqqa shyǵara almas.
– Onyńyz ras. Myna bizdiń jarkenttik jazýshymyz Beksultan Nurjekeev te osy qalada. Biraq onyń úıi dál qaı tusta ekenin anyq bilmeımin, ótirik aıtyp nem bar?!.
Mine, óstip elden kelgen kisiler óz topyraǵynda týyp-ósken aıtýly, abyroıly azamattardy aıtyp, gýildep turǵanda kenet bizdiń ákeı de toptan qalmaı, keýdesin maqtanysh kernep:
– Almatyda turatyn bizdiń de bir qalamger aǵamyz bar, – dep qaldy. – Ol kisiniń aty-jóni – Zákir Asabaev! Kóp jyldan beri «Mádenıet jáne turmys» jýrnalynda qyzmet isteıdi. A-a... Iá, ıá... ol jýrnaldyń aty qazir «Parasat» bolyp ózgerdi.
Mine, osy sátte manadan beri olardyń áńgimesine aralaspaı, óz aldyna oqshaýlanyp, aq ulpa jamylǵan Alataýǵa tamsana qarap turǵan orta boıly, ashań júzdi qalalyq kisi bularǵa nazar aýdaryp, bizdiń ákeıdiń bitim-bolmysyn bastan-aıaq kózimen bir sholyp ótti. Sodan soń túski astyń ýaqyty bolyp qalǵanyn eskerip, demalýshylar ashanaǵa qaraı aıańdaǵan kezde qasyna jaqyndap kelip:
– Assalaýmaǵaleıkúm, – dep amandasty.
– Ýaǵaleıkúmássalam, – dedi bizdiń aqkóńil ákeı qalalyq kisiniń musylmansha sálemdeskenine qýanyp.
– Siz osy jańa Almatyda bir qalamger aǵam turady dep qaldyńyz, aıyp bolmasa sol kisiniń aty-jónin taǵy da bir qaıtalap jibermes pe ekensiz.
– A-a... aıtsam aıtaıyn, o kisi – Zákir Asabaev!
– Bárekeldi, – dedi qalalyq kisi jymıyp, aqyryn ǵana basyn shulǵyp. – Siz onymen jıi kezdesip, áńgimelesip turýshy ma edińiz?
– Jo-oq! – Bizdiń ákeı basyn shaıqady. – Ol jaǵynan uıattylaýmyz endi!.. Biraq jazǵan-syzǵandaryn oqyp júremiz.
– Á-á, ıá... Onyńyz ras. Biraq endi sol kemshilikti joıatyn ýaqyt jetken sekildi, – dedi qalalyq kisi. – О́ıtkeni men jańaǵy... ózińiz aıtqan Zákir Asabaev degen aǵańyz bolamyn!
– Oý, solaı ma edi!
Sóıtip ekeýi bir-birin uzaq jyl kórmegen baýyrlardaı qushaqtasa ketti.
* * *
Bul kúnde sol bir qýanyshty sátti Zákeń de, meniń ákem de ystyq yqylaspen eske alady. Shyndyǵyn aıtqanda, ekeýi de ótken shaqty saǵynyp, taý bókterine baryp, qaıta tanysqysy kelip turady.
Nurǵalı ORAZ,
«Egemen Qazaqstan»