Osylaı patshalyqtyń tizginin jańadan qolyna alǵan kelesi bir jańa patsha yzaǵa býlyǵyp, óziniń ýázirine bylaı depti:
-Men de kúnderdiń kúninde aldyńǵy patshalar sekildi qıyn taǵdyrdy bastan keshpekpin be?! Men de aldyńǵylar sekildi elsiz araldyń shól-dalasynda aptap-ystyqqa zaryǵyp, qınalyp ómir súrýge úkim etilmekpin be?!..
Sonda ýáziri bylaı dep keńes beripti:
-Qurmetti patsham, siz elsiz aralda ómir súrýdi qalamasańyz, patshalyq kezeńińizdi tek rahatta ótkizbeı, ómirińiz ben mal-dúnıeńizdi aqyry ózińiz baratyn elsiz araldy gúldendirýge sarp etpeısiz be?!
Bul sózdi estigen patsha tereń oılanyp kórse… Ýázirdiń aıtqany haq eken.
Joǵardaǵy támsildi tápsirlep kórelik:
Patsha – támsildiń bas keıipkeri. Iаǵnı, árbir adam ózi úshin ózi patsha. Al, ımany men aqyly – onyń ýáziri. Bul ekeýi egizder sekildi bóle-jarýǵa kelmeıtin birtutas uǵym. Aqyl joq jerde ımandy izdeýdiń jóni joq, ıman joq jerde aqyldy da izdeýdiń qajeti shamaly. Demek, ıman men aqylymyz biz úshin – dana keńesshimiz.
Al, keme – tabyt. Adamdardyń kórer kúni, taǵdyry sol – bir kún bolmasa bir kún óziniń taǵynan túsedi, ıaǵnı ǵumyry bitedi. Sol bir kemege, ıaǵnı, tabytqa salynady. Elsiz aral – bizdiń baratyn ornymyz (kórimiz). Qysqasha aıtqanda, aqıret araly. Eger biz bul ómirde dúnıelik istermen ǵana shektelsek, álgi baratyn aralymyz rasynda elsiz-sýsyz qalyp, qum-daladan ǵana túzilgen bolady. Eger, haq jolymen júrip, jaqsy amaldardy kóp istesek, álgi elsiz araldy kórkeıtken bolamyz. Barar ornymyz shól-dala, tozaq azaptary emes, jánnát baqtary bolady. «Aqıretiń qaıyrly bolsyn!» dep duǵa etkende ásili osy nárse nazarda tursa kerek. Barshamyzdyń aqıretimiz qaıyrly bolsyn! Demek, aqıret aralyn Fırdoýs baqtarymen qaıyrly qylýymyz - ózimizdiń tiridegi amaldarymyzga baılanysty eken. Hazireti Álı (r.a) aıtqanyndaı: «Jánnátqa yntyqqan adam – jaqsylyq etýge asyǵady, jáhánnámnan qoryqqan adam – nápsisin jaman is-áreketten qaıtarady. О́limdi haq degen adam – dúnıeniń qyzyqtaryna boı aldyrmaıdy».
