– Shesheń qaıda?
Saraıdyń aldynda Qarashash ájemen urshyq ıirip otyrǵan apamdy kórsetip: «Áne», dedim. Ol bolsa, satpaq-satpaq shalbarynyń yshqyryn baılaǵan kendir jipti yshqyna tartyp:
– Eı, úkimettiń balasy (meni solaı aıtatyn) osy sen qashan ákim bolasyń, – dedi qabaǵyn túıip.
Ákim bolý meniń qolymda turǵandaı:
– Men qaıdan bilemin, – dep ıyǵymdy kóterdim. Jaýabyma kóńili tolmady ma:
– Iı-ı, sen osy ne bilesiń, – dep qolyn siltep, saraıǵa qaraı qozǵaldy.
Aýyl adamdary ony «Jyqań» dep aıtýshy edi. О́ziniń azdaǵan ápendiligi bar. Biraq eshkimge jamandyǵy joq. Adal. Keıde biz sol ápendiligin kelekelep kúlemiz. Alaıda úlkender ony baıqap qalsa, birden tyıyp tastaıdy. Ol úıge kelse, apam da ony qudasyndaı kútedi. Bar dámdisin qoıady. Jyqań ketkennen keıin kúrsinip: «Áke-sheshesi qandaı edi. Qazany ottan túspegen, dastarqany mol kósheli kisiler bolatyn. Solardyń erkeletip ósirgen jalǵyzy ǵoı. Qazir eshkimi bolmaı, taryǵyp júr», dep aıaıtyn.
Jyqańnyń is-áreketin syrtynan qyzyqtap, oıym san-saqqa bólinip turǵanda, Qarashash
ájem:
– Qudaı taǵala, aman-saýsyń ba, áı, qara ul? – dedi urshyǵyn qaıyra bir aınaldyryp.
Amandyq-saýlyq joq Jyqań:
– Qudaı bar ma ózi, – dep dúńk etti.
– Táıt ári! Jaratqan ıege tiliń tımesin, óı qaǵyndy neme, – dep Qarashash áje báıek boldy.
– Qudaı bar bolsa, meni kórmeı me? – dedi.
– Qudaı bar. Seniń osy aman júrgenińniń ózi Jaratqannyń arqasy, – dep sózin ústemelete jóneldi.
– Qaıdam, bar bolsa, meniń osy júrisim ne? – dep Jyqań eńkildep jylap jiberdi. Bulaı bolady dep kútken joqpyz. Oǵan Qarashash áje ekeýmiz ań-tań qarap qaldyq. Apam ǵana basý aıtyp, jubatty. Mine, sodan beri biraz jyl ótti. Qazir aramyzda Qarashash áje de, Jylqybaı aǵam da joq. Biraq Jyqań sol kezde nege jylady dep áli kúnge deıin oılanamyn. Álde kúıki tirshilik názik janyn jegideı jep qoıdy ma eken?