Chehov artyq boıaýdy, sheshensýdi súımeıtin. О́zinen ózge adam jasap, «ásemsip, sánsip» júrgenderge mysqylmen qaraıtyn. Maksım Gorkııdiń esteliginde jazýshyǵa bir top áıel kelgenin jazady. «Olar saıasatqa asa qyzyǵatyn adamdarsha «joǵarǵy» suraqtaryn qoıa jóneledi.
– Anton Pavlovıch! Qalaı oılaısyz, soǵys nemen aıaqtalady?
– Menińshe, beıbit kelisimmen.
– Árıne! Kim jeńedi? Grekter me, álde túrikter me?
– Kim myqty bolsa, sol jeńedi.
– Al sizdińshe, qaısy tarap myqtyraq?
– Qaısysy jaqsy tamaqtanǵan, bilimdirek bolsa, sol tarap...».
Munan soń áıelder «qandaı utymdy jaýap!» dep jazýshynyń óz tilimen sóıleı bastaıdy. «Siz túrikter men grekterdiń qaısyn kóbirek jaqsy kóresiz?» degende, Chehov: «Men marmeladty jaqsy kóremin, sizder de unatasyzdar ma?» deıdi. «Árıne!» dep qýana ketedi áıelder, biri «onyń hosh ıisi ǵajap!» dep qulpyra ketedi. Munan soń jazýshy «ár adam óz tilinde sóıleýi kerek» degendi aıtady.
Chehov «Qundaqtaýly adamynda» qoǵamdyq «qorshaýlarǵa» qamalǵan muǵalimniń biregeı beınesin jasady. Iá, óz rýhyn tunshyqtyryp, janyn býyndyryp, qoǵam jasap bergen qalyptaǵy pendeniń aıanyshty bolmysyn ashty. Rasynda, barlyq syrtqy kúshti bir sát shetke ysyryp, óz tereńine úńiler adamdar azaıyp barady. Vırtýaldy álem sharyqtaǵan kezeńde adamdardyń ózine jetýi muńǵa aınaldy. Sondyqtan ba eken, tek erinmen sóıleıtin, kisige enjar, ólimge de selt etpeıtin dirdeksiz deneler artyp otyr. Chehov: «Men selqos, enjarlarǵa tóze almaımyn! Olar eshteńe sezinbesten sóıleı beredi, án de salady. Bar aıtqany shartty túrde ǵana, óli shyǵady» dep kúıinedi. Pýshkınniń «Oba kezindegi toı» dramatýrgııalyq poemasynda oba taraǵan kezdegi keı toptyń ólim aldyndaǵy nemquraılyǵyn, dármensiz bolmysyn áshkereleıdi. Al Shopengaýer syrtqy saýyq úshin ishki jaryǵyn sóndirip alǵan pendelerge aıanyshpen qaraıdy.
Chehovtyń uıańdyǵy – ishki áleminiń keńdiginen edi. Jazýshynyń pikirinshe, jan dúnıesi shekteýli adamdar kóbine dabyrashyl, dańǵoı keledi.
