Domofon men «telefon»

Saǵat keshki segizder shamasy. Jumystan sharshap-shal­dyǵyp kele jatqan betim. Úıdiń podezindegi kirer esik­ke jaqyndasam jasy segiz-toǵyzdarǵa kelip qalǵan qyz bala tur. Alǵashynda: «Ishke ene almaı turǵan shyǵar», dep oıladym. Sóıtsem, ol oıym ádire qaldy. Qyz ótken-ketkendi eler emes, moıyn buratyn túri de joq, asyqpaı-saspaı domofonmen sóılesip tur. Janyna kelgen meni baıqaǵan shyǵar desem, joq, túk bolmaǵandaı keıip tanytty. Ári turdym, beri turdym, biraq olardyń áńgimesin odan ári tyńdap turýǵa dátim jetpedi, domofonnyń «S» núktesin basyp, magnıt kiltti taqap, temir esikti ashtym. Sol-aq eken kishkentaı qyz kózi sharasynan shyǵatyndaı shatynap: «Nege bizdiń áńgimemizdi bólesiz?», dep tap bermesi bar ma? Shynyn aıtaıyn, odan mundaı ersi qylyq kútpegen edim. Bar bolǵany ishke eneıin, sonan soń áńgimelerin jalǵastyra beredi ǵoı dep oılaǵanmyn. – Qaraǵym, bul telefon emes, domofon, – dedim men de qarap turmaı. Ony túsinetin qyz ba, ishke qaraı engenim sol edi, temir esikti teýip jiberip, tars etkizip japty. Sharshap kele jatqanym jaıyna qaldy, amal joq, qaıtadan syrtqa shyǵýyma týra keldi. Shyqtym da biraz «aqyl» aıttym. – Qyzym, seniń bul isiń kór­gen­sizdik... Keshirim suraýdyń or­­nyna teris minez kórsetip tursyń... Ol túsindim de degen joq, ke­shirim de suraǵan joq, miz baqpaǵan kúıi bedireıip tura-a-a berdi. Ǵalym OMARHAN, «Egemen Qazaqstan» ASTANA