Bektas atasy men ájesiniń baýyrynda ósken bala. Es bilgeli qarııalardyń tálim-tárbıesin kórgen, ónegesin uqqan, úlgisin alǵan. О́zi oqýǵa sondaı zerek. Shoqjuldyzdaı shaǵyn aýylda qaıdan úırenip alǵanyn kim bilsin, aǵylshyn tilin biletin jalǵyz ózi.
Bıyl kóktemde aýyldaǵy negizgi mektepti úzdik aıaqtap, oqýyn oblys ortalyǵynda jalǵastyrmaq bolyp júrgen. Atasy men ájesi nemereleriniń alys saparǵa attanýyna baılanysty aqsarbas atap, aǵaıyn-týysty shaqyryp, úlkenderdiń batasyn alǵan.
Birer kúnnen soń Bektas qalaǵa attanbaq. Esik aldynda tur edik, shyǵaryp salýǵa jınalǵan halyq Bektastyń oqý ozaty bolýymen qatar, sportqa da beıim ekenin, atasy men ájesine qolǵanat bolyp otyn-shóbin jınasyp, qoldaryn uzartyp otyrǵanyn jyr qylyp aıtyp jatyr. Bektas únsiz. Aqsary óńi sál qyzarǵan. Bálkim, maqtaý súımeıtin shyǵar. Álden soń kórshi aǵasy Qonysbek Bektasty arqasynan qaqqan. Razy bolǵan túri.
– Arqamnan qaqpashy, aǵa, – dedi Bektas.
– Nege? – dedi Qonysbek aǵasy.
– Adamdy arqasynan qaǵýǵa bolmaıdy. Kúsh berip, qýatyn arttyryp, yntasyn ústep turatyn qudiret adamnyń jaýyrynnyń ústinde qonaqtasa kerek. Atam solaı degen. Bógde bireý qaqsa, úrkitip almaq. Burynǵydan kele jatqan joralǵy.
Qonysbek aǵasy qysylyp qalǵan. Alpysty áldeqashan alqymdasa da san ǵasyr boıy jalǵasyp kele jatqan qazaqy yrym, dástúrdi bilmegenine qysylǵan shyǵar. О́zge jurt ta osy uǵymdy bile júrse etti.
KО́KShETAÝ