Jeksenbi kúni atasy nemeresin atyna mingestirip alyp, aýyl aralap keledi. Jol-jónekeı kezikken jurt olardyń aldynan qaýpalaqtap shyǵyp: «Assalaýmaǵáleıkúm!» dep qos qolyn usynyp amandasady.
– Ýaǵáleıkúmás-sá-lá-á-m! – deıdi qart daýsyn ándete sozyp. – Áı, sen kimniń balasysyń?!
– Ábsemettiń.
– Qaı Ábsemettiń? Qısyǵynyń ba, túzýiniń be? – deıdi qart aýylda bir emes, eki Ábsemet bar ekenin onyń esine salyp.
– Ehe-ehe, – dep kúledi álgi jigit óz ákesin qısyq deýge qımaǵandaı. – Qurdas bolǵan soń sizder qısaıta salasyzdar ǵoı, áıteýir.
– Á-á, túsinikti boldy. Onda ákeńe aıta bar, aýyldyń sánin buzbaı úıinde tynysh jatsyn!
Art jaqta otyrǵan balaǵa atasynyń bul sózi qyzyq bop kórinedi. Al álgi jigit, birtúrli kináli adamdaı basyn sıpap, tómen qarap:
– Jaraıdy, – deıdi.
Sonsoń atasy «shú-ý» dep atyn tebinip qap, ilgeri qaraı júredi.
Sálden keıin aldarynan taǵy da bir kisi shyǵa keledi.
– Áı, Bilisbaı! – deıdi atasy oǵan aıǵaılap. – Sen nemene, tapa-tal túste jan-jaǵyńa alańdap, bireýden qashyp kele jatqannan saýmysyń?!
–Joq izdep júrmin, qarııa. Keshe bizdiń qyzyl tana qoraǵa kelmeı qaldy. Kózińizge túspedi me?
–E-e, qyzyl tana deısiń be? Ol azanda bizdiń úıge kelip shaı iship ketti ǵoı! – Qarııa at ústinen shirene qarap, myrs ete qaldy. – O nesi eken-aı? Joǵalǵan maldy esi durys kisi kósheden izdeı me?!
Sóıtedi de, úırenshikti ádetimen atyn «shú-ý»dep qoıyp, kete barady.
Odan sońǵy kezdesken jurttyń da birsypyrasyna aqyl aıtyp, ursyp, jekirip, mysqyldap tús aýa úıine qaıtyp kelgende qora jaqta kúıbeńdep júrgen kempiriniń:
– Áı, shal, qaıda qańǵyp júrsiń?! – degen ashýly daýsyn estip, selk ete qalǵany bar emes pe. –Anaý úsh aıdan beri bordaqylap otyrǵan qara qoı búgin basyn sharbaqqa tyǵyp ap, býynyp ólip qala jazdady ǵoı!
Qart endi, búksheńdep solaı qaraı júgire jóneldi.
Erteńine mektepte nemeresi óziniń synyptas dostaryna: «Aýyldaǵylardyń bári meniń atamnan qorqady, al atam apamnan qorqady!» dep kúlip, maqtanyp otyrdy.
Nurǵalı ORAZ, «Egemen Qazaqstan»