Tús aýa dosyna telefon soǵyp edi.
– Oı, aıaq astynan aýylǵa baratyn bop, jolǵa jınalyp jatyrmyn, – dedi ol aptyǵyp.
– Iá... Ne bop qaldy?
– Qap! «Sen surama, men aıtpaı-aq qoıaıyn» dep turǵam. Amal qansha. Aıtam ǵoı endi, aıtam. Myna balany keshe keshkilik balabaqshadan alyp kele jatqam. Kenet bizdiń jaqtaǵy yǵy-jyǵy kóshelerdiń birinen «má-á-á» dep, qoı mańyrap qoıa berdi. Sirá, bir úı aýyzasharǵa soıamyz dep ákelse kerek. Bizdiń bala: «Papa, ol ne? Taýyq pa?..», dep qara-a-ap tur. O, kúshik!.. Áli kúnge deıin qoı, qozyny kórmegen ǵoı. О́zimnen de bar... Soǵan endi, tórt túlikti kórseteıin dep, aýylǵa aparǵaly jatyrmyn.
«Bárekeldi-i!», dedi bul alǵashqyda.
Al sodan soń: «Aýyl – zoopark emes qoı», degen bir qyrsyq oı keldi basyna.