Rýhyń bıik, abat qalam!

Astananyń qazirgi kún sanap bıikteı túsken eńsesinen táýelsizdigimizdiń tegeý­rinin, elimizdiń eldik qasıetin, jasam­pazdyqtyń jańǵyryǵyn aıqyn baıqa­ǵandaısyń. Erke Esildiń jaǵasynda jańa­sha sáýlettik naqyshpen boı túzep jatqan ásem qalanyń sulý beınesi alys­tan kóz tartyp, kóńil baýraıdy. Sondyqtan, onyń erteńine de barlyq qazaqstandyqtar úlken úmitpen qarap, búkil álem qyzyǵa kóz tigýde. Eldiń eldigin, memlekettiń mártebesin aıqyndaıtyn qun­dylyqtar men ustanym­dar tarıh tolqynynda shyńdalyp, ýaqytqa tótep beretin dárejege jetti. Osy oraıda, baǵa jetpes qundylyǵymyzdyń biri – eli­mizdiń Astanasy. Astana – halqymyzdyń aıaly alaqany men ystyq meıirimimen turǵyzylǵan aıaýly qala. Astana – Qazaq­stan halqynyń oryndalǵan úmiti men armanynyń kórinisi. Men de elimniń júregi, Elbasynyń tilegi, týǵan jerdiń tiregi bolǵan ásem Astanaǵa degen súıispenshiligimdi júrek­jar­dy sózben jetkizgim keledi. Men Asta­nammen maqtanamyn, oǵan barýǵa asy­ǵamyn. Bolashaq elimniń jandanyp, jahan­danýyna meniń de úlesim bolsa deımin. Me­reke qarsańynda bar­shańyzdy «Astana kúni­men» qut­tyqtaımyn! Elimizdiń arýysyń – Astana! Bıik, kórkem úıleriń bar, jas qala. Halqymyzdyń beıbitshilik álemi, Arý qala, arman qala, bas qala! Kórkeıesiń kúnnen-kúnge, Astana! Záýlim úıler boı kótergen aspanǵa, Dańqyń ósip, tanyla ber álemge, Rýhyń bıik, abat qalam, Astana! Almıra ORAZBAI, Shıeli kenti orta mektebiniń túlegi. Qyzylorda oblysy.