Lev Tolstoı – ómir baqı ózimen kúresip ótken jan. Pendelik músininen kisilik qashalǵansha, jazýshy jany maza tappaǵan. Kúndelikterinde ózin jermen-jeksen etedi. Munyń bári, árıne, ózin tárbıeleýdiń amaly. Aqyldyń kermesine at baılaǵan aqsaqaldyń myna bir ádetin biz de úırensek ǵajap bolar edi...
Jazýshynyń mynadaı qyzyq áreketi bolypty. Eger onyń kózinshe áldekim bireýdi «aqymaq», «ońbaǵan» dep balaǵattaı bastasa, «senen de ótken aqymaq pa?» ıakı «senen de ótken ońbaǵan ba?» dep ózine suraq qoıady eken. Osy tájirıbesin ol óziniń balalaryna da tárbıe retinde qoldanyp otyrǵan.
Kishkentaı qyzy Tatıana kúni-boıǵy qyzyqtaryn aıtyp, sońynda «súıkimsizdeý» bir balany kórip qalǵanyn jetkizgende, ákesi eski ádetinshe anyqtap: «Iá, senen de súıkimsiz bala ma eken?», dep suraǵan eken.
Dúnıeniń dıdaryna qarap tursaq, san myńdaǵan dúmsheler adamdardy ózimshildikke tárbıelep jatqanyn baıqaýǵa bolady. Osy arqyly kisilikti tákápparlyqpen shatastyryp alǵandar az emes. «О́zgeniń bárin ózindeı kórgen sátte ǵana, adam ómirin túsine bastaıdy», deıdi ilgeridegi danyshpandar. Eshteńe túsine almaı júrgenimiz osydan bolsa kerek...