Ulytaý óńirinde 700-den astam arheologııalyq jáne arhıtektýralyq tarıhı eskertkish bar. Onyń 12-si respýblıkalyq mańyzǵa ıe. «Keıkiniń úńgiri» eshbir mártebege ıe bolmasa da, aýyldyń bas kóterer belsendi azamattary eshkimge alaqan jaımaı-aq qııa shyńdaǵy úńgirdiń jelkesindegi bıik jotaǵa eskertkish-belgi qoıypty. Shattyǵy sarqylmaǵan «Sheńberdegi» shyraıly sharanyń biregeıi osy.
Esimin estigende «sary orys» selk etip, «qyzyldyń» qany basyna shapqan Keıki «Qaratorǵaı» ózeniniń boıyndaǵy shatqalda boı tasalaǵan. Eki bólmeli úńgir jasyrynýǵa, qorǵanýǵa, atysýǵa óte ońtaıly ári qolaıly bolǵany qazir de kórinip tur. Týra tóbesinen túspese, tiri jan tappaıdy.
Eskertkish-belgige mynandaı bir shýmaq óleń jazylypty:
«El emes pe ek: «batyr ortaq» deı-tuǵyn,
Erler ótken eldiń qamyn jeıtuǵyn,
Eı, jolaýshy, attan túsip taǵzym et,
Úńgiri bul Kókjal − Qulan − Keıkiniń!».
Álibek ÁBDIRASh,
jýrnalıst
Qaraǵandy oblysy,
Ulytaý aýdany
Sýretti túsirgen avtor
