Ádebıet • 01 Qyrkúıek, 2022

Ult bolmysyn beınelegen

3023 ret
kórsetildi
6 mın
oqý úshin

«Ádebıetti – ardyń isi» degen baǵalaǵan biregeı jazýshynyń biri Tólen Ábdikuly aǵamyzdyń ótken ǵasyrdyń jetpisinshi jyldary jazylǵanymen áli kúnge deıin ózektiligi men mańyzyn joımaǵan «Qonaqtar» degen tamasha áńgimesi bar. Bul shyǵarmada avtor sol kezeńdegi keıbir aǵaıyndardyń óz tamyrynan ǵana emes, tili men dininen, salt-dástúrinen jerinip, ajyrap bara jatqan bolmysyn astarmen kórkem beınelegen.

Ult bolmysyn beınelegen

Áńgimeniń «Qonaqtar» dep atalýy beker emes. Ony kýrort­tan qaıtyp bara jatqan saparlarynda jolaı úıge soqpaq bol­ǵan balalarynyń jolyn tosyp, tórt kóz bolyp júrgen Er­ǵabyl shal men kempiriniń ara­syndaǵy dıalogtardy oqyp otyryp, birden baıqaısyz. Shy­ǵarmadaǵy keıipkerlerdiń shynaıy minezi men sóz saptaýlary oqyǵannan úıirip áketedi. Keıde tipti ezýińizge kúlki de úıiredi.

«Kempir, shaqsha kórmediń be? – dedi jumsaryp.

– Baıǵus, «qaıdalaıdy» da júredi ekensiń! Qoıǵan jerińdi umytyp qalasyń ba?!. Má. Ere­keń lám-mım demeı, aldymen bir atym nasybaıdy ernine tastap, shaqshasyn qaltasyna saldy. Kempiri basyn ustap, qaıtadan tósegine jantaıdy.

– Basym synyp, óleıin dep jatyrmyn, mazalaı bermeshi.

– О́lseń, Baǵıla kempirdi alyp kelemin, – dedi shal baǵa­naǵydaı emes, kóńildenip.

– Iá, jetisersiń! Bala bir jaq­ta, biz bir jaqta. Myna qý moladan súıegimizdi tabar bir kúni. Osy Qaratúbektiń basynda jumaq turǵandaı eki eli qııa bas­paısyń... Búgin kelsin balalar, kórersiń, erip ketemin. Qal jalǵyz óziń, omalyp. Keshe noqtanyń saǵaǵyn baılamapsyń ǵoı, ker kulyn aǵytylyp ketti.

– Ie, buǵan birdeńe aıtsań, bul birdeńe aıtady».

Shyn máninde, Erǵabyl qarııa – eskiniń adamy, azdy-kópti ǵumyrynda talaı baqqa qoly jetip, talaı baqtan aıyrylsa da, qazaqy minezi men órligin jo­ǵalt­paǵan adam. Qartaıǵan kem­piri qalada ájeptáýir qyz­met at­qaratyn balasyna qo­lyna ba­ryp turaıyq dese de, onyń aıtq­anyna kónbeı, ákesi kórgen, ákesiniń ákesi kórgen qara orynnan qozǵalǵysy kel­meıdi. Oǵan ata-babasynyń sú­ıegi jatqan jerden artyq jer joq. Osy jerden bir topyraq buıyrsa bol­ǵany deıdi. Jazýshy óz shyǵar­masynda Erǵabyl shal ar­qyly jıyrmasynshy ǵasyr­daǵy barlyq zobalańdy basynan keshse de, qanaǵaty men shú­kir­shiliginen aıyrylmaǵan qa­rııal­ar beınesin kórkem sýret­tegen. Aqsaqaldyń «aıda­lada ólgen kári qasqyrǵa uq­samaı el-jurttyń aldynda aby­roı­men ótsem, odan basqa ar­tyq­­tyń ke­regi joq» degeni oqyr­mandy san taraý oıǵa qal­dyrady. О́mir­diń aqyrǵy túıini osy bir aýyz sózde jatqan sekil­di. Osyndaǵy úzindige zer sa­ly­ńyz­shy:

«– Kárilik! E-e, jaryqtyq-aı! Ýh! – Oramalyn alyp, terin súrtti. Kún jylynǵan shyǵar dep juqa barqyt beshpentin sheship, qolyna aldy. Ýqalanǵan óńirin jazyp jatyp: «Erteń súıegime shapan jetpeı qalsa, – dedi ishinen, –Bektemirden qalǵan jalǵyz Erǵabyldyń basynda túk bolmady degen ataqqa qalarmyn». Áldeqalaı shaldyń kóz aldyna ólgennen keıin muny jurttyń qalaı shyǵaryp salatyny elestedi. Jurttyń bári:

– E-e, qaıran dúnıe kimge opa bergen, bul kisiler de ketti-aý dúnıeden. Mundaı kisiler endi týmaıdy, týmaıdy, – dep aza tutyp, endi bireýler:

– Shirkin, bala degen osy ǵoı! Sapabek ákesin qandaı qyp jóneltti, á! Oıpyrmaı, mun­­daı uly dúbirmen bizdiń el­de áli eshbir shal attanbaǵan shy­­ǵar, – desin, tańǵalysyp bara jatqanǵa uqsaıdy. Shal kúlim­­sirep, taıa­ǵyn ustady». Jal­­py, ótken ǵasyrdyń orta ke­z­inen bas­tap, halqymyzdyń ult­tyq bolmysy, minez-qulqy ózgere bastady. Buǵan keńestik kezeńdegi ıdeologııanyń yqpaly qatty tıdi. Ásirese kóptegen aýyl­ men qalada qazaq mek­tep­teri jabylyp, balalar oryssha bilim aldy. Onyń aqyry, ultsyzdanýǵa alyp keldi. Osy qasiretti Tólen aǵamyz óz shy­ǵarmasynda shym-shymdap otyryp, áserli baıandaıdy.

Erǵabyl shal balalarynyń kelgenine shynymen qýansa da, aıaq-qoly jalańash kelini men nemeresin shaqyrǵanyna kelmeı, oryssha sóılegenine ishteı qyrystanyp qalady. Ol balasynyń taýsylyp bitpeıtin myljyń áńgimesine jyny ustap shańyraqqa qarap, oılanyp jata­dy. Avtor osy jerdegi qa­rııa­nyń jan dúnıesindegi alaı-dúleı bolyp jatqan sátti myna bir epızod arqyly sheber jet­kizgen.

«– Áı, doǵarshy endi, – dedi Erekeń shydaı almaı. – Anaý ózimizdiń Aspandııarǵa dombyra bershi, án salsyn.

– Al án tyńdaıyq, – dep, kısaıyp jatqan jurt bastaryn kóterip aldy.

Iegi shyǵyńqy, iri, qapsaǵaı jigit kishkene eski domby­ranyń ishekterin arbıǵan saýsaq­tary­men erine shertip, qulaǵyn bu­rady. Biraz dyńyldatyp otyryp, sen úshin aıtyp otyrmyn degendeı Sapabekke qarap, jýan qońyr daýyspen jeńil bir ándi byl­qyldatyp bastap ketti. Án­di tolyq aıtpaı, ortasynan úzip tastap, dombyrasyn qaıta bu­rady. Erekeń ashyq túndikten juldyzdarǵa qarap jatqan. – Áı, aıtatyn bolsań, aıtsańshy, – dedi aqyryp. –Keshegi ákeń Dúısenbi dombyra saýsaǵyna tıer-tımeste aıǵaılaıtyn. Neden munsha jaman bolyp týdyńdar? Aspandııar baǵanadan osy sózdi kútip otyrǵandaı, dombyrany tyrnańqyrap qaǵyp-qaǵyp jiberip, tamaǵyn kenep aldy».

«Neden munsha jaman bolyp týdyńdar»? Shynynda da, óz ultymyz ben tilimizden bezinip, nege munsha jaman bolyp týǵan urpaqpyz? Qabyrǵaly qalamger osy máseleni der kezinde baı­qap, ony kórkem til, ıshara emeý­rin­men beınelep dabyl qaqsa da, bul taqyryptyń qazir de mańyzdy ekenin ishteı mo­ıyn­daımyz.